قبل از پیروزی انقلاب اسلامی دو حزب ملی در سطح جامعه مطرح بود که حزب دولتی محسوب می‌شدند. نخست حزب رستاخیز و دیگری حزب مردم؛ اما پس از پیروزی انقلاب و با توجه به رویکردی که‌پایه گذاران انقلاب داشتند حزب جمهوری اسلامی تشکیل شد ونگاه امام (ره) بنابر گفته برخی نزدیکان این بود که احزاب شکل بگیرند و فعالیت‌های سیاسی در قالب احزاب انجام شوند. در اوایل انقلاب شاهد بودیم که امام درباره فعالیت زنان نیز به تدریج به خواص متذکر می‌شدند که فعالیت کنند، چرا که ایشان در رابطه با مشارکت سیاسی زنان در کشور معتقد بودند:«مشارکت سیاسی زنان از سویی با رشد و ارتقای جایگاه و منزلت زنان و مردان، و هم با رشد و توسعه جامعه ارتباطی اساسی و عمیق دارد واگر بخواهیم جامعه‌ای متوازن بسازیم باید نقش سیاسی زنان را درکنار مردان ببینیم و بپذیریم و راه را برای مشارکت سیاسی جدی زنان هموار‌سازیم؛ چرا که نادیده گرفتن این گروه عظیم زنان جز بی‌اعتبار کردن خط و مشی‌های توسعه و تبدیل آنها به عوامل ضد توسعه نیست.» به همین دلیل زمانی که خانم مصطفوی به امام می‌گویند که قصد تشکیل حزب و فعالیت در آن را دارند، ایشان به نخست وزیر وقت دستور می‌دهند که مساعدت شود و در آن زمان حزب«جمعیت زنان جمهوری اسلامی ایران» شکل می‌گیرد و این روند همچنان دارای فراز و فرودهایی بود و در مقاطعی، بسیاری از احزاب زنان و غیر زنان به شکل قدرتمندی ظاهر شدند و در برخی مواقع آهسته و کند عمل کردند. به همین روش احزاب زنان به تدریج شکل گرفت. درباره فعالیت‌های این احزاب باید گفت برخی از فعالیت‌ها در کشور جنبه حزبی ندارد اما بعدها نقش حزب به خود می‌گیرد، مانند جامعه اسلامی زنان که خانم طالقانی درآن فعالیت می‌کنند که به تدریج وارد مراحل تحزب شد. ما از ابتدا احزابی داشتیم که عام بودند و بخشی از آن در اختیار زنان قرار داشت و یک دسته احزاب نیز خاص زنان بود که اکنون به ۱۷ حزب با دبیرکلی زنان رسیده است. گاهی این پرسش مطرح می‌شود تاکنون این احزاب تا چه اندازه بر ساختار قدرت یا تصمیمات سیاسی تاثیرگذار بوده‌اند؟ باید گفت از جهت ساختار نظام، احزاب تاثیرگذاری چندانی بر شکل‌گیری و تصمیمات قدرت ندارند اما از لحاظ فرهنگسازی و انتقال درخواست‌ها و مطالبات مردم به حاکمیت احزاب نقش داشتند. بنابراین احزاب نمود چندانی درساختار قدرت نداشته‌اند و نقش‌آفرین نبوده‌اند. شاید شاخص‌ترین حزبی که در قدرت نمود کرد، همان حزب جمهوری‌اسلامی بود که امروز بسیاری از اعضای آن در راس امور کشوری قرار دارند. همین مساله درباره احزاب زنان هم مطرح بوده چرا که بسیاری از احزاب که دبیرکل و موسسان آن زنان بوده‌اند، اما رویکرد عملکردی آن مربوط به زنان نبوده و به صورت عام به همه مسائل پرداخته است. به همین دلیل است که مطالبات زنان از زبان احزاب زنانه بیان نشده، اما اتفاق خوبی که در دولت یازدهم شاهد آن هستیم، این است که احزاب زنانه موفق به ارائه درخواست‌های معقول و منطقی در زمینه زنان شده‌اند و شرایط خیلی بهتر از دولت‌ گذشته شده است از این رو می‌توان به تدریج شکل کاملی به این عملکرد احزاب زنان در حمایت از حقوق زنان داد.

* فعال سیاسی اصلاح‌طلب

  • پرینت از این پست پرینت از این پست
  • برچسب ها:

    به اشتراک بگذارید :

    شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

    - کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
    - آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

    کد امنیتی را وارد کنید *