هرچند که مسئله کارتن خوابی و گورخوابی در ایران مسئله جدیدی نیست و از مدت زمان بسیار دور وجود داشته است اما تلنگر رسانه ها در مورد گورخواب های “نصیرآباد” موجب شد عده ای از مسئولان (که تصور ایجاد آرمانشهر بعد از انقلاب را داشتند) بیدار شوند، ولی این بیداری چندان هم هوشیاری در پی نداشت چرا که بلافاصله سیاسیون توپ را در زمین هم انداختند و با سیاسی کاری و با فوت و فن اشک تمساح خود را از هرگونه سهیم بودن در این چهره زشت جامعه مبری دانستند.
خوب آگاهیم که پدیده های مثل کارتن خوابی، گورخوابی، اعتیاد و… پدیده های نیستند که در طی یک سال، دوسال و حتی یک دهه به صورت ناگهانی به وجود آمده باشند این گونه از مصائب اجتماعی ریشه در بسیاری از مواردی دارند که در ظاهر و در ارتباط با این پدیده ها دیده نمی شوند و اگر هم دیده شوند بسیار تیره و تار قابل نمایان شدن نمی باشند.
اگر اجتماع را به مانند یک موجود زنده و با رابطه ارگانیکی در نظر بگیریم، درک این موضوع برای ما راحت تر می شود که کژکاری و عیبب و نقص ریشه ای در اجتماع موجب بروز چنین آسیب ها و بیماری هایی(کارتن خوابی، گورخوابی، اعتیاد و…) شده است بنابراین با کندن و دور انداختن همان قسمت آسیب دیده نه تنها بهبودی حاصل نمی شود بلکه احتمال گسترش بیماری به سایر نقاط هم فراهم می شود چرا که این بیماری و آسیب ریشه هایی دارد که هنوز در عمق جامعه نفوذ کرده اند.
مصائب کارتن خوابی، گورخوابی، اعتیاد و…هم که ریشه عمیق در بیکاری، فقر، نداشتن فرهنگ مناسب، آموزش کافی و … دارند که آن ها هم ریشه در مواردی دیگر دارند؛ از جمله مسائلی هستند که با حذف و اجبار از بین نمی روند، برای این که جامعه بتواند درست و صحیح کار کند و با کمترین نقص رو به پیشرفت حرکت کند باید عواملی را که موجب ایجاد آسیب های جدی می شود را بررسی و رفع نمائیم.
مطرح کردن موضوع عقیم سازی کارتن خواب ها از سوی برخی از مسئولان مصداق همان حذف اجباری است، کاری که شاید با توجیه، صورت ملایم شده اقدامات نازی ها باشد اما با این اقدام دوباره کارتن خواب ها، معتادها و… در جامعه بدون هیچ درمان و نظارت و حمایتی رها می شوند و شاید هم برای مدت بسیار اندکی جلوی گسترش آسیب های مذکور گرفته شود ولی با نقض حقوق طبیعی یک انسان هیچ گاه نمی توانیم این مسائل را برای همیشه حل کنیم چرا که فقط صورت مسئله پاک خواهد شد و مشکلات با ریشه های عمیق خود خواهند ماند.

در کوتاه مدت و در بهترین حالت مسئولان با ساماندهی کارتن خواب ها در مکان های خاص؛ آموزش ، نظارت، حمایت و همچنین بهره گیری از آن ها در برخی از مشاغل می توانند این پدیده را بدون عقیم سازی کنترل کنند اما برای بلند مدت باید ریشه این مسائل که در بالا ذکر شد باید خشکانده شود خشکاندن ریشه اختلاس ها، هزینه های اضافی، نجومی ها و … می تواند سرمایه لازم را برای خشکاندن ریشه های بعدی یعنی فقر، بیکاری، نداشتن آموزش مناسب و … فراهم کند تا در نهایت آسیب های ثانویه(گورخوابی، کارتن خوابی، اعتیاد و…) به کم ترین حد ممکن برسد.

  • پرینت از این پست پرینت از این پست
  • برچسب ها:

    به اشتراک بگذارید :

    شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

    - کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
    - آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

    کد امنیتی را وارد کنید *